Polityka klasyfikacji i oznaczania danych – SME

Polityka klasyfikacji i oznaczania danych (P13S) definiuje, w jaki sposób wszystkie informacje przetwarzane przez organizację muszą być klasyfikowane i oznaczane, zapewniając ich poufność, integralność i dostępność w całym cyklu życia. Polityka umożliwia spójne i zgodne z wymaganiami postępowanie z danymi poprzez przypisywanie poziomów ochrony informacjom na podstawie wrażliwości, wpływu na działalność lub obowiązków prawnych, takich jak te określone przez GDPR, NIS2 i DORA. Jej przyjęcie jest kluczowe dla organizacji dążących do certyfikacji ISO/IEC 27001, ponieważ umożliwia systematyczne ograniczanie ryzyka przypadkowego ujawnienia, nieuprawnionego dostępu lub niewłaściwego postępowania z danymi wrażliwymi. Warto podkreślić, że jest to polityka dla MŚP, co wskazuje numer dokumentu P13S oraz przypisanie roli „dyrektor generalny” jako właściciela polityki, odzwierciedlające dostosowanie do organizacji bez dedykowanych ról IT lub CISO. Polityka przekłada złożone wymagania regulacyjne i bezpieczeństwa na jasno ustrukturyzowane odpowiedzialności odpowiednie dla MŚP. Dyrektor generalny jest właścicielem i nadzoruje egzekwowanie polityki oraz zarządzanie wyjątkami; właściciele aktywów informacyjnych lub menedżerowie danych realizują wstępną klasyfikację, oznaczanie oraz okresowy przegląd; kierownik IT lub administratorzy IT (wewnętrzni lub outsourcingowi) wdrażają zabezpieczenia techniczne; a cały personel/wykonawcy są zobowiązani do stosowania, sprawdzania i respektowania klasyfikacji oraz udziału w szkoleniach. Zakres polityki jest kompleksowy i obejmuje wszystkie dane organizacji niezależnie od formatu, lokalizacji lub etapu cyklu życia. Obejmuje to pliki elektroniczne, dane w chmurze obliczeniowej i infrastrukturze lokalnej, dokumenty papierowe, wiadomości e-mail, a także dane tymczasowe lub przejściowe, takie jak logi i pliki pamięci podręcznej. Personel oraz strony trzecie przetwarzające takie dane muszą konsekwentnie stosować klasyfikację i oznaczanie podczas tworzenia, użycia, przechowywania, transferu, archiwizacji lub usuwania. Wymagany jest prosty trójpoziomowy schemat klasyfikacji: publiczne (możliwe do swobodnego udostępniania), użytek wewnętrzny (ograniczone do użytkowników wewnętrznych) oraz poufne (wrażliwe, wymagające najsurowszych środków ochrony, takich jak szyfrowanie i kontrola dostępu). Polityka wymaga widocznego i trwałego oznaczania aktywów cyfrowych i aktywów fizycznych, rutynowych przeglądów, gdy zmieniają się modele biznesowe, oprogramowanie lub przepisy, oraz formalnych zasad postępowania dla każdego poziomu klasyfikacji. Postanowienia te zapewniają, że MŚP — nawet przy uproszczonych strukturach operacyjnych — mogą wykazać zgodność prawną i ochronę danych opartą na ryzyku, jednocześnie wzmacniając rozliczalność i jasne zarządzanie danymi. Okresowe audyty, kontrole wyrywkowe oraz udokumentowane zarządzanie wyjątkami dodatkowo wzmacniają zgodność. Naruszenia, takie jak przechowywanie danych poufnych w niezabezpieczonych lokalizacjach lub brak właściwego oznaczania aktywów, podlegają sankcjom — od ostrzeżeń po działania prawne. Coroczny obowiązkowy przegląd zapewnia, że polityka dostosowuje się do zmieniających się ryzyk, wymagań regulacyjnych i zmian organizacyjnych, co czyni ją integralnym elementem możliwego do obrony programu cyberbezpieczeństwa i prywatności dla MŚP.