Polityka dopuszczalnego użytkowania

Polityka dopuszczalnego użytkowania (AUP) ustanawia standardy odpowiedzialnego, bezpiecznego i zgodnego z prawem korzystania z systemów informatycznych organizacji, zasobów technologicznych oraz aktywów danych. Nadrzędnym celem jest zdefiniowanie zarówno działań dopuszczalnych, jak i zabronionych podczas korzystania z infrastruktury obliczeniowej firmy, w tym stacji roboczych, urządzeń mobilnych, serwerów, usług w chmurze obliczeniowej oraz sieci. Polityka zapewnia, że wszyscy użytkownicy — od pracowników i wykonawców po zewnętrznych dostawców — są świadomi swoich obowiązków w ochronie poufności, integralności i dostępności organizacyjnych aktywów informacyjnych. Zgodnie z polityką zakres jest kompleksowy i obejmuje każdą osobę oraz podmiot, którym przyznano dostęp, a także wszystkie formy technologii i danych korporacyjnych. Ma zastosowanie w biurach korporacyjnych, w konfiguracjach pracy zdalnej oraz w lokalizacjach terenowych. Wymogi dotyczą nie tylko tradycyjnych użytkowników IT, ale również osób działających w modelu wykorzystywania prywatnych urządzeń (BYOD) oraz w środowiskach hybrydowych. Każdy użytkownik jest zobowiązany do potwierdzenia zapoznania się z polityką jako warunku wstępnego dostępu do systemów i danych, a takie potwierdzenie jest utrzymywane na potrzeby audytu i zgodności. Cele polityki podkreślają znaczenie wyznaczenia jasnych granic działań dozwolonych i zabronionych. Wymaga ona zapobiegania nieuprawnionemu dostępowi lub wyciekom danych poprzez zagrożenia oparte na zachowaniach, takie jak niedbałe użytkowanie, instalacja nieautoryzowanego oprogramowania lub omijanie kontroli bezpieczeństwa. Dla zapewnienia zgodności określono uprawnienia i obowiązki dla kierownictwa wykonawczego (zatwierdzanie polityki i nadzór), zespołów IT i bezpieczeństwa informacji (wymuszenie techniczne, monitorowanie, dochodzenie), kierowników działów (nadzór lokalny, obsługa drobnych naruszeń), zasobów ludzkich i działu prawnego (środki dyscyplinarne, legalność polityki) oraz wszystkich użytkowników (etyczne korzystanie, zgłaszanie incydentów, zabezpieczanie danych uwierzytelniających). Środki zarządzania i egzekwowania są zaprojektowane w sposób przemyślany. Użytkownicy muszą realizować formalne potwierdzenie zapoznania się z polityką oraz cykliczne szkolenia, wzmacniając świadomość i etyczne zachowania. Zespoły IT i bezpieczeństwa informacji wdrażają systemy filtrowania stron internetowych i poczty elektronicznej, ochronę punktów końcowych oraz monitorowanie i wykrywanie zagrożeń, aby technicznie egzekwować zasady, a okresowe przeglądy zapewniają utrzymanie skuteczności kontroli. Działania zabronione są wymienione wprost i obejmują nieuprawniony dostęp, wdrażanie złośliwego oprogramowania, wykorzystanie do celów zarobkowych, nadmierne korzystanie z zasobów oraz próby obejścia mechanizmów uwierzytelniania. Polityka obejmuje również rygorystyczne wymagania dotyczące wykorzystywania prywatnych urządzeń (BYOD), szyfrowania oraz praktyk pracy zdalnej, wraz z wymaganiami technicznymi i proceduralnymi dotyczącymi bezpieczeństwa urządzeń i danych. Mechanizmy reagowania na incydenty wymagają, aby użytkownicy niezwłocznie zgłaszali zdarzenia bezpieczeństwa, nieuprawniony dostęp lub utratę urządzenia poprzez oficjalne kanały. Naruszenia skutkują proporcjonalnymi środkami dyscyplinarnymi — od ukierunkowanego ponownego szkolenia i zawieszenia dostępu po zakończenie współpracy lub postępowanie sądowe — a wszystko jest dokumentowane na potrzeby prawne i audytowe. Co istotne, polityka chroni anonimowość mechanizmu zgłaszania naruszeń i zakazuje działań odwetowych, wspierając kulturę rozliczalności. Zgodna z uznanymi normami międzynarodowymi, takimi jak ISO/IEC 27001:2022 (klauzula 5.10 oraz wybrane środki kontrolne Załącznika A), NIST SP 800-53, EU GDPR, NIS2, EU DORA oraz COBIT 2019, AUP jest przygotowana na weryfikację z perspektywy zgodności, prawnej i audytowej. Podlega określonym cyklom przeglądu, wersjonowaniu oraz wymaganiom zarządzania dokumentacją, aby zachować aktualność wraz ze zmianą ryzyk i otoczenia regulacyjnego. Ponadto polityka wprost odwołuje się do powiązanych kluczowych polityk, takich jak Polityka kontroli dostępu, Ramy zarządzania ryzykiem oraz Polityka pracy zdalnej, zapewniając holistyczne, warstwowe podejście do ładu bezpieczeństwa cybernetycznego organizacji.