Πολιτική Διαχείρισης Κινδύνων

Η Πολιτική Διαχείρισης Κινδύνων (P06) παρέχει ένα αυστηρό, σε επίπεδο οργανισμού πλαίσιο για την αναγνώριση κινδύνων, την ανάλυση κινδύνου, την αξιολόγηση κινδύνου και την αντιμετώπιση κινδύνου ασφάλειας πληροφοριών. Σκοπός της είναι να επιχειρησιακοποιήσει αρχές βάσει κινδύνου για την προστασία της εμπιστευτικότητας, ακεραιότητας και διαθεσιμότητας των περιουσιακών στοιχείων πληροφοριών και να ενσωματώσει τη διαχείριση κινδύνων ασφάλειας πληροφοριών σε όλα τα επίπεδα λήψης αποφάσεων. Η πολιτική διασφαλίζει ότι ικανοποιούνται τόσο οι εσωτερικοί στρατηγικοί στόχοι όσο και οι εξωτερικές ρυθμιστικές απαιτήσεις, καθιστώντας τη θεμελιώδες στοιχείο του Συστήματος Διαχείρισης Ασφάλειας Πληροφοριών (ISMS). Συγκεκριμένα, η πολιτική καλύπτει τις απαιτήσεις του ISO/IEC 27001:2022, Άρθρο 6.1, τις αρχές του ISO 31000:2018 και αντιστοιχεί στις λεπτομερείς μεθοδολογίες του ISO/IEC 27005. Το πεδίο εφαρμογής της πολιτικής είναι ολοκληρωμένο και εφαρμόζεται σε όλες τις επιχειρησιακές μονάδες, επιχειρησιακές διαδικασίες, όλο το προσωπικό, πληροφοριακά συστήματα (φυσικά, ψηφιακά και συστήματα φιλοξενούμενα στο υπολογιστικό νέφος) και τρίτα μέρη που εμπλέκονται με περιουσιακά στοιχεία πληροφοριών. Κάθε στάδιο όπου μπορεί να εισαχθεί κίνδυνος, όπως νέα έργα, υλοποιήσεις συστημάτων, αλλαγές στην αρχιτεκτονική, ένταξη προμηθευτή, αντιμετώπιση περιστατικών και τακτικές ανασκοπήσεις, εμπίπτει στο πεδίο της παρούσας πολιτικής. Αυτή η ενιαία προσέγγιση διασφαλίζει ότι κανένας κίνδυνος ασφάλειας πληροφοριών δεν παραβλέπεται, είτε προκύπτει από επιχειρησιακές αλλαγές, ενημερώσεις τεχνολογίας ή εξωτερικές συνεργασίες. Οι αρμοδιότητες οριοθετούνται με σαφήνεια. Η Ανώτατη Διοίκηση καθορίζει τη διάθεση ανάληψης κινδύνου και εγκρίνει την αντιμετώπιση κινδύνου για υπολειπόμενο κίνδυνο άνω των ορίων αποδοχής κινδύνου. Ο Υπεύθυνος ISMS ή ο Υπεύθυνος Διαχείρισης Κινδύνων έχουν την ιδιοκτησία του πλαισίου, διασφαλίζοντας την ευθυγράμμιση της πολιτικής, ηγούνται της εκτίμησης κινδύνου και διατηρούν το κεντρικό Μητρώο Κινδύνων και το σχέδιο αντιμετώπισης κινδύνων. Οι ιδιοκτήτες κινδύνου και η Ομάδα Ασφάλειας Πληροφοριών αναγνωρίζουν, αξιολογούν και αντιμετωπίζουν κινδύνους για συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία ή διεργασίες. Οι Ομάδες Συμμόρφωσης και ο Εσωτερικός Έλεγχος επικυρώνουν την αποτελεσματικότητα και την ιχνηλασιμότητα των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνων, ενεργοποιώντας διορθωτικές ενέργειες για κενά ή παραβιάσεις. Αυτή η σαφής δομή διακυβέρνησης διασφαλίζει αυστηρή εποπτεία και αποτελεσματική κλιμάκωση μη αποδεκτών κινδύνων. Οι απαιτήσεις διακυβέρνησης επιβάλλουν τη διατήρηση ενός κεντρικού Μητρώου Κινδύνων που τεκμηριώνει όλους τους γνωστούς κινδύνους, τους ιδιοκτήτες τους, τις βαθμολογίες, τα σχέδια αντιμετώπισης κινδύνων και τις συνδέσεις με ελέγχους. Οι εκτιμήσεις κινδύνου πρέπει να ακολουθούν τεκμηριωμένες μεθοδολογίες, συμπεριλαμβανομένων της ταξινόμησης περιουσιακών στοιχείων, της χαρτογράφησης απειλών/ευπαθειών και της αξιολόγησης των ελέγχων. Η Δήλωση Εφαρμοσιμότητας (SoA) διατηρείται επικαιροποιημένη ώστε να ιχνηλατούνται οι αποφάσεις αντιμετώπισης κινδύνου και η κατάσταση των ελέγχων. Οι επιλογές αντιμετώπισης κινδύνου (αποφυγή κινδύνου, μεταφορά κινδύνου, αποδοχή κινδύνου, μείωση κινδύνου) τεκμηριώνονται επίσημα και οι εξαιρέσεις από τις διαδικασίες ελέγχονται αυστηρά, απαιτώντας εγκρίσεις ανώτερου επιπέδου με αιτιολόγηση και χρονοδιαγράμματα. Η τακτική παρακολούθηση, οι Βασικοί Δείκτες Κινδύνου και ο Πίνακας Ελέγχου Κινδύνων υποστηρίζουν την αποτελεσματική αναφορά προς την Ανώτερη Διοίκηση. Η επιβολή αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό: η μη συμμόρφωση υπόκειται σε πειθαρχικά μέτρα και ο Υπεύθυνος ISMS μαζί με τον Έλεγχο και τη Συμμόρφωση ανασκοπούν τακτικά την πληρότητα, την ιχνηλασιμότητα και την έγκαιρη εκτέλεση των δραστηριοτήτων διαχείρισης κινδύνων. Η πολιτική ανασκοπείται τουλάχιστον ετησίως ή μετά από σημαντικά περιστατικά ή οργανωτικές αλλαγές, διασφαλίζοντας ότι παραμένει επικαιροποιημένη με τις εξελισσόμενες επιχειρησιακές ανάγκες και τα ρυθμιστικά περιβάλλοντα. Αυτή η δομημένη προσέγγιση υποστηρίζει άμεσα τη λογοδοσία, τη διαφάνεια και τη συνεχή βελτίωση στη διαχείριση κινδύνων ασφάλειας πληροφοριών, καθιστώντας την αναπόσπαστο μέρος της συνολικής ανθεκτικότητας του οργανισμού.