Endpointbescherming en malwarebeschermingbeleid

Het endpointbescherming-/malwarebeschermingbeleid (P20) codificeert de essentiële beheersmaatregelen en operationele vereisten die nodig zijn om alle organisatorische endpoints te beveiligen tegen een breed scala aan malwaredreigingen. Het doel van het beleid is om technische en procedurele normen verplicht te stellen voor de bescherming van desktops, laptops, mobiele apparaten, servers en virtuele infrastructuur tegen virussen, ransomware, spyware, rootkits, fileless malware en andere geavanceerde dreigingen. Het behandelt de volledige levenscyclus van endpointverdediging, van realtime malwaresdetectie, gedragsmonitoring, incidentindamming en herstel, en zorgt ervoor dat organisatorische systemen veerkrachtig en operationeel blijven, zelfs tegen opkomende malwaretechnieken. De scope van het beleid is uitgebreid en strekt zich uit tot alle endpoints die eigendom zijn van, beheerd worden door of geautoriseerd zijn door de organisatie, inclusief Bring Your Own Device (BYOD) en cloudgehoste activa. Het omvat interne werknemers, contractanten, Managed Service Providers en elke gebruiker of beheerder die is toegestaan om organisatorische endpoints te bedienen, te onderhouden of te ondersteunen. Het dreigingslandschap dat door het beleid wordt erkend, is breed en omvat zowel gangbare als geavanceerde aanvalsvectoren zoals adware, phishing, botnets, kwetsbaarheidsmisbruik en USB-gebaseerde malwarepropagatie. Belangrijke doelstellingen van het beleid zijn het waarborgen van de integriteit, vertrouwelijkheid en beschikbaarheid van endpointsystemen en de gegevens die zij verwerken. Het verplicht de implementatie van centraal beheerde platforms voor malwareverdediging, zoals antivirus, endpointdetectie en -respons (EDR) en Security Information and Event Management (SIEM), met voorgeschreven minimale technische functies: realtime scanning, heuristische detectie, geautomatiseerde quarantaine en robuuste waarschuwingen. Het beleid vereist verder naadloze integratie van endpointbescherming met omliggende beveiligingsprocessen, waaronder assetmanagement, incidentrespons, toegangscontrole en analyse van dreigingsinformatie. Duidelijke rollen en verantwoordelijkheden worden gedefinieerd voor de Chief Information Security Officer (CISO), Endpoint Security Leads/SOC Managers, IT-operaties, applicatie-eigenaren, reguliere werknemers en dienstverleners van derde partijen. Elke rol is verantwoordelijk voor specifieke aspecten, variërend van het bijhouden van registers van beschermingstools en het waarborgen van beleidsnaleving, tot verantwoordelijkheden op gebruikersniveau zoals het melden van verdachte incidenten en het verbieden van ongeautoriseerde apparaatverbindingen. De handhaving van het beleid is strikt, met bepalingen voor agentuitrol, strikte update-regimes, een baseline van beheersmaatregelen, wekelijkse beoordelingen en expliciete procedures voor beleidsuitzonderingen of niet-naleving. Incidentrespons wordt ondersteund door een onderhouden Malware Response Playbook, en voortdurende naleving wordt geborgd via periodieke audits, verplichte corrigerende maatregelen voor vastgestelde beheersingshiaten en duidelijke gevolgen voor overtredingen. Het beleid is nauw afgestemd op een breed scala aan internationale normen en regelgeving, waaronder ISO/IEC 27001:2022 (Clause 8.1 en Annex A: 8.7), ISO/IEC 27002:2022 (Beheersmaatregelen 8.7, 8.8), NIST SP 800-53 Rev.5, EU GDPR (Artikel 32), EU NIS2 (Artikel 21), EU DORA (Artikel 9) en COBIT 2019, en ondersteunt daarmee beste praktijken en auditgereedheid voor gereguleerde organisaties. Eisen voor herziening en bijwerking en continue verbetering worden eveneens gespecificeerd om aanpasbaarheid aan evoluerende dreigingen en veranderingen in juridische of technische omgevingen te waarborgen.