Dodatek NIS2

Pakiet polityk NIS2 Addon konsoliduje cztery rygorystycznie opracowane polityki dla przedsiębiorstw, ustrukturyzowane tak, aby maksymalizować zgodność organizacji z ewoluującymi wymaganiami dyrektywy NIS2 Unii Europejskiej. Każda polityka działa jako ukierunkowany obszar kontroli, umożliwiając wdrożenie najlepszych praktyk w zakresie zarządzania ryzykiem, testów bezpieczeństwa, ujawniania podatności oraz bezpiecznego uwierzytelniania w różnych jednostkach biznesowych i technologicznych. P41 – Polityka zarządzania ryzykiem zależności od dostawców zapewnia solidne mechanizmy identyfikacji i ograniczania systemowych ryzyk łańcucha dostaw. Opisuje, w jaki sposób organizacje muszą utrzymywać rejestr zależności od dostawców, przeprowadzać regularne oceny ryzyka oraz egzekwować limity ryzyka koncentracji, w tym strategie dywersyfikacji i planowanie awaryjne dla dostawców krytycznych. Polityka nakazuje coroczne przeglądy i bezpośrednio wiąże ryzyko łańcucha dostaw z planowaniem ciągłości działania oraz środowiskiem odtwarzania po awarii. Ramy zarządzania wymagają raportowania do organów oraz eskalacji, gdy występują scenariusze zależności wysokiego ryzyka lub niezgodność strony trzeciej, spełniając zarówno potrzeby regulacyjne, jak i praktyczne potrzeby zarządzania ryzykiem. P40 – Polityka testów bezpieczeństwa i ćwiczeń red team porządkuje kompleksowy program walidacji technicznej dla sieci, aplikacji oraz infrastruktury. Określa okresowe skanowanie podatności, testy penetracyjne oraz ćwiczenia red team, obejmujące – tam, gdzie to właściwe – zarówno domeny cybernetyczne, jak i fizyczne. Polityka zapewnia, że wszystkie testy są właściwie określone zakresem, autoryzowane i rejestrowane, a plany działań naprawczych dla zidentyfikowanych podatności są śledzone i weryfikowane. Ustalenia z testów zasilają bezpośrednio postępowanie z ryzykiem, cykle ciągłego doskonalenia oraz są przeglądane w procesach zarządzania i audytu – wspierając wymogi regulacyjne dotyczące pomiaru skuteczności i zapewnienia technicznego. P39 – Polityka skoordynowanego ujawniania podatności ustanawia jasny proces przyjmowania, przeglądu, remediacji i ujawniania podatności. Określa zasady safe harbor dla zgłaszających zewnętrznych (w tym badaczy, partnerów i klientów), wymusza szybką reakcję poprzez dedykowany zespół ds. reagowania na podatności oraz zarządza komunikacją wewnętrzną i zewnętrzną dotyczącą komunikatów. Polityka jest zgodna z NIS2 oraz wytycznymi ENISA, zapewniając dostępność publicznych kanałów ujawniania, ochronę prawną dla zgłaszających działających w dobrej wierze oraz zgodność terminów remediacji i praktyk ujawniania z normami międzynarodowymi. Metryki i przeglądy post-mortem są integralne dla ciągłego doskonalenia procesu. P38 – Polityka bezpiecznej komunikacji i uwierzytelniania wieloskładnikowego (typ SME) została zaprojektowana tak, aby mogła być wdrażana przez organizacje o uproszczonych strukturach bezpieczeństwa i bez dedykowanego centrum operacji bezpieczeństwa (SOC). Nakazuje MFA dla wszystkich punktów dostępu oraz kont uprzywilejowanych, a także wymaga szyfrowanych kanałów dla całej komunikacji wewnętrznej i awaryjnej. Polityka obejmuje konkretne obowiązki użytkowników, administratorów IT oraz kierownictwa wyższego szczebla, a także dopuszcza udokumentowane odstępstwa z kontrolami kompensacyjnymi tam, gdzie istnieją ograniczenia techniczne. Ciągłe audytowanie i regularne szkolenia wzmacniają wdrożenie, a zarządzanie zapewnia szybkie aktualizacje zgodnie ze zmianami regulacyjnymi i krajobrazem zagrożeń. Łącznie polityki te tworzą silną, możliwą do obrony podstawę zgodności z NIS2, ściśle mapując się do wymogów prawnych, technicznych i sprawozdawczych UE oraz oferując szczegółowe instrukcje operacyjne dla zespołów IT, ryzyka, zgodności, zakupów, zarządzania dostawcami oraz ról kierowniczych.