Beleid inzake tijdsynchronisatie

Het Beleid inzake tijdsynchronisatie definieert de verplichte eisen voor het waarborgen van consistente, nauwkeurige tijd in alle IT-systemen, toepassingen en apparaten van de organisatie, waaronder servers, endpoints, netwerkapparaten en cloudinfrastructuur. Het centrale doel van dit beleid is het behouden van precisie in tijdregistratie, wat fundamenteel is voor betrouwbare systeemlogging, veilige communicatie, traceerbaarheid van de audittrail, naleving van de regelgeving en mogelijkheden voor forensisch onderzoek. Inconsistente tijd kan leiden tot niet-gecorreleerde logs, mislukte authenticatie, belemmerde incidentrespons en onvolledige rapportageverplichtingen, waardoor robuust tijdbeheer een kritieke beveiligingsmaatregel is. Dit beleid is van toepassing op alle infrastructuurcomponenten (servers, werkstations, netwerk- en firewallapparaten, Internet of Things (IoT)-systemen), virtuele en cloudomgevingen (AWS, Azure, Google Cloud) en elk platform dat deelneemt aan logging, authenticatie of correlatie van beveiligingsgebeurtenissen. Al het personeel, inclusief werknemers, contractanten en dienstverleners van derde partijen, dat dergelijke systemen beheert, moet zich aan deze eisen houden. Systemen die tijdgestempelde registraties genereren of gebruiken (logs, waarschuwingen, gebruikersactiviteiten, forensisch onderzoek) worden beschouwd als binnen het ISMS-toepassingsgebied, en uitzonderingen vereisen formele beoordeling en goedkeuring. Belangrijke doelstellingen omvatten het opzetten van een gecentraliseerde tijdsynchronisatie-architectuur met aangewezen, beveiligde NTP-servers, het waarborgen dat alle systemen klokken met regelmatige intervallen synchroniseren en het handhaven van strikte toleranties voor klokdrift. Systeemconfiguraties moeten geautomatiseerde detectie en correctie van tijdafwijkingen ondersteunen, met expliciete drempels voor standaard-, beveiligings- en cryptografische systemen, variërend van vijf seconden tot nul-driftmarges. Alle anomalieën in klokdrift moeten worden gelogd, via gedefinieerde escalatiekanalen worden geëscaleerd en, indien nodig, worden geïsoleerd voor forensische integriteit. Rollen en verantwoordelijkheden zijn grondig uitgewerkt: de Chief Information Security Officer (CISO) is eigenaar van het beleidstoezicht en waarborgt afstemming op naleving van de regelgeving, netwerkingenieurs onderhouden NTP-omgevingen en monitoring, en de systeemeigenaar handhaaft naleving op platformniveau. Het Security Operations Center (SOC) vervult een rol in continue nalevingsmonitoring en escalatie voor tijdgerelateerde incidenten. Externe leveranciers en beheerde dienstverleners worden expliciet verplicht om voortdurende naleving van synchronisatiestandaarden aan te tonen en auditverzoeken met betrekking tot tijdinstellingen te ondersteunen. Handhaving is strikt: niet-conforme systemen kunnen worden geïsoleerd of er kunnen herstelmaatregelen worden uitgevoerd, en ongeautoriseerde manipulatie van synchronisatie-agents wordt behandeld als een beleidsinbreuk die kan leiden tot disciplinaire maatregelen of contractuele sancties. Periodieke audits valideren tijdnauwkeurigheid, gebruik van NTP-bronnen en incidentafhandelingsprocedures. Continue beleidsherziening zorgt voor aanpassing aan opkomende dreigingen, infrastructuurwijzigingen of auditbevindingen die verband houden met tijdsafwijkingen. Dit beleid is direct gekoppeld aan een reeks internationale normen, waaronder specifieke beheersmaatregelen en artikelen uit ISO/IEC 27001:2022, 27002:2022, NIST SP 800-53, GDPR, NIS2, DORA en COBIT 2019. De onderlinge afhankelijkheid met beleidslijnen voor logging- en monitoringbeleid, incidentrespons, endpointbescherming en risicomanagement onderstreept verder de fundamentele rol ervan binnen een managementsysteem voor informatiebeveiliging (ISMS).